Het systeem, de regels die bepalen hoe dingen geordend en gerankschikt worden, hoe dingen binnen een omgeving met elkaar verband houden.

Syntaxis is niet willekeurig, maar stoelt op een logische onderbouw.

In de taalkunde verwijst syntaxis naar het geheel van taalregels die bepalen hoe woorden gecombineerd worden tot woordgroepen en zinnen, welke functies woorden vervullen in relatie tot andere woorden en hoe ze geordend moeten worden.

Syntaxis komt sterk overeen met grammatica.

Syntaxis betekent "ordening" en wordt in de volgende contexten gebruikt: Op deze pagina staat een uitleg van de verschillende betekenissen van Syntaxis en verwijzingen daarnaartoe. Bent u hier via [..]

Syntaxis (van het Oudgriekse συν- syn-, "samen", en τάξις táxis, "regeling"), ook vaak zinsleer genoemd, is een deelgebied binnen de theoretische taalkunde dat in ruime zin de studie omvat van alles w [..]

De regels van een taal waardoor woorden en woordcombinatie in zinsverband betekenis krijgen.

Syntaxis (ook wel grammatica genoemd) is een term uit de informatica. Voor een programmeertaal is de syntaxis de "taalregels" van het programmeren. Onder taalregels verstaan we de codes die een progra [..]

In de logica verwijst de term syntaxis naar de regels voor het opstellen van een in een formele taal geschreven tekst om binnen een logisch systeem goedgevormde formules op te stellen. Deze definiërin [..]

Let op: Spelling van 1858 Lat., syntaxe, Fr., in de spraakkunst, de woordvoeging; de leer van de zamenstelling en rangschikking der volzinnen

De leer van de zinsopbouw." />

Beschrijft de zinsbouw van een taal: het samenvoegen van woorden in groepen, die op hun beurt als delen van een zin functioneren. Syntactische regels geven aan hoe woorden op een gepaste wijze samengevoegd worden tot grotere gehelen, woordgroepen, zinsdelen, zinnen en samengestelde zinnen. (Schaerlaekens, 2008; Jansonius-Schultheiss, Drubbel & [..]