In de microscopische bouw van het lichaam van mens en dier onderscheidt men in de histologie (weefselleer) een vijftal hoofd- of grondweefsels. Dit zijn

het binnendringen en zich vermenigvuldigen van ziekteverwekkende bacteriën of virussen in de weefsels, waardoor plaatselijke ontsteking of ziekte van het gehele organisme wordt veroorzaakt.

bezinksel, neerslag in vloeistoffen.

verzamelnaam voor acute en chronische ontstekingsachtige aandoeningen van gewrichten, spieren, omliggend steunweeefsel en soms ook organen.

ziekteleer; wetenschap betreffende de veranderingen van vormen en functies van het zieke organisme.

scheiding (bijvoorbeeld een nierdialyse, waarbij het dialyse-apparaat bepaalde filterfuncties van de nier voor een korte of langere periode overneemt).

ögren, het syndroom van: afwezigheid of verminderde traan- en speekselproductie, abnormale droogheid van onder andere neus, mond en keel (kan op zichzelf voorkomen of bij reumatoïde artritis, lupus erythematosus of sclerodermie).

heldere en waterige vloeistof, dat zich afscheidt bij het stolen van lichaamsvochten (bloed, lymfe).

rustig, maar niet genezen; vermindering van de ziekteverschijnselen, zonder dat deze geheel verdwijnen.

algemene of plaatselijke atrofie van het skelet; vermindering van de botmassa (kan voorkomen bij langdurig gebruik van prednisolon).