Een hormoon dat op stressvolle momenten wordt geproduceerd en dat de hartslag, bloedcirculatie en andere functies van het lichaam beïnvloedt.

Een term die wordt gebruikt om te beschrijven hoe het lichaam zich probeert aan te passen aan een verminderde bloedstroom die bij hartfalen aanwezig is. Het gaat vooral om toename van de hartslag en extra vochtretentie door de nieren.

Een toename in grootte van weefsel, een orgaan of een spier.

Geneesmiddelen die de vorming van bloedproppen, zoals in de kransslagaders, voorkomen.

Een suiker die voor het lichaam een essentiële bron van energie is.

De medische term voor bloeding. De term hemorragie wordt vooral gebruikt voor een ernstige bloeding.

Een vermindering van de bloedstroom (en daardoor zuurstof) naar de weefsels.

Aanhoudende hoge bloeddruk.

Een inactieve (nep) pil of nepgeneesmiddel dat vaak in klinisch wetenschappelijk onderzoeken wordt gebruikt.